TURGERLEGAL - Uzmanlık. Güvenilirlik. Özveri

ECJ: İşverenin talimatları doğrultusunda yapılan seyahat süresi, yolcular için de çalışma süresidir.

İş hukuku alanında uzman makalesi

ECJ: İşverenin belirlediği seyahat süreleri, yolcular için de dahil olmak üzere, çalışma süresi olarak kabul edilir.

Avrupa Adalet Divanı, işveren tarafından tamamen organize edilen seyahat süresinin çalışma süresi olarak kabul edildiğini açıklığa kavuşturmuştur. Bu durum, sadece yolcu olan çalışanlar için de geçerlidir. Bu karar, çalışma süresi hukuku ve şirketlerdeki pratik uygulaması açısından önemli sonuçlar doğurmaktadır.

Olayın arka planı: İşveren, seyahatleri bağımsız olarak organize etmektedir.

Bu özel durumda, İspanyol bir şirketin çalışanları her gün farklı yerlerde çalışıyordu. Oraya ulaşmak için önce işveren tarafından belirlenen bir üsse gidiyorlar, burada kendilerine şirket aracı ve ekipman veriliyor ve daha sonra ekip halinde kendi çalışma alanlarına götürülüyorlardı.

İşveren, kalkış saatlerini, güzergahları, araçları ve dönüş saatlerini belirliyordu. Bu katı organizasyonel gerekliliklere rağmen, iş sözleşmesine göre seyahat süresi çalışma süresi olarak tanımlanmamıştı.

ECJ: Çalışma süresi kriterleri açıkça karşılanmıştır.

Avrupa Adalet Divanı, 09.10.2025 tarihli kararında (Dava C-110/24), bu tür yolculukların çalışma süresi olarak kabul edilmesi gerektiğine hükmetmiştir.

Yolculuk boyunca çalışanlar tamamen işverenin talimatlarına tabiydi ve zamanlarını bağımsız olarak yönetme fırsatları yoktu. Çalışma, işverenin organizasyonel süreçlerine entegre edilmişti ve böylece Avrupa Çalışma Süresi Direktifi'nin tüm kriterleri karşılanmıştı.

Dışsal kontrol ve seçim özgürlüğünün olmaması, temel argümanlardır.

En önemlisi, çalışanların güzergah, zaman veya ulaşım aracı üzerinde hiçbir etkisi yoktu. Ne özel çıkarlarını takip edebiliyorlardı ne de yolculuklarının yönünü kendileri belirleyebiliyorlardı. Sonuç olarak, seyahat süresi iş performansıyla ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı. Avrupa Adalet Divanı, çalışanların özgürce hareket edemediği veya zamanlarını bağımsız olarak kullanamadığı her durumda çalışma zamanının var olduğunu vurguladı.

Kalıcı işi olmayan çalışanlar için önemi

Mahkeme, saha hizmeti veya sabit bir iş yeri olmayan faaliyetler söz konusu olduğunda, müşteriye gidiş-dönüş süresinin de çalışma süresi olarak kabul edilebileceğini belirten önceki kararlara atıfta bulundu.
Bu durumda, çalışma yeri yalnızca faaliyetin fiziksel konumuyla sınırlı olamayacağından, çalışanlar yolculuk boyunca işveren adına hareket etmişlerdir. Çalışma, işveren tarafından organize edilen yolculuğun başlamasıyla başlar.

Çalışma süresi mutlaka ücrete tabi değildir.

Şunu belirtmek önemlidir ki, bir dönem iş hukuku kapsamında çalışma süresi olarak sınıflandırılsa bile, bu mutlaka ücret ödeme yükümlülüğü anlamına gelmez.

Seyahat süresinin tazmin edilip edilmeyeceği, geçerli toplu iş sözleşmesine, iş sözleşmesine veya yasal düzenlemelere bağlıdır. Asgari ücretin genel olarak karşılanması koşuluyla, seyahat süresinin daha düşük bir oranda tazmin edilmesi mümkündür. Bu konuda iş hukuku ve ücret hukuku arasında önemli farklılıklar bulunmaktadır.

Alman işverenler ve iş süreçleri için sonuçlar

Çalışma saatleri, ücretlendirme, iş seyahatleri veya şirket politikalarının hazırlanması gibi konularda desteğe mi ihtiyacınız var? İş hukuku konusunda kapsamlı ve uzman tavsiyeler sunuyorum ve hem yasal hem de pratik açıdan geçerli çözümler geliştiriyorum. Kişiselleştirilmiş bir görüşme için hemen benimle iletişime geçin.

Şimdi bir soruşturma yapın
Endişeleriniz konusunda size kapsamlı, kişisel tavsiyelerde bulunmaktan mutluluk duyarız.

Seyahat ve araç paylaşımı için çalışma saatleriyle ilgili sıkça sorulan sorular

Yolculuk süresi, çalışanların bu süre zarfında işverenin talimat verme hakkına tabi olmaları ve zamanlarını özgürce düzenleyememeleri durumunda çalışma süresi olarak kabul edilir.
Evet. Avrupa Adalet Divanı'na göre, işveren yolculuğu, zamanı, güzergahı ve organizasyonu tamamen belirliyorsa, pasif yolculuk süresi de çalışma süresi olarak sayılır.
Çalışma süresi, çalışanların aktif olduğu, işverene hazır bulunduğu ve zamanlarını özgürce kullanamadığı zaman dilimidir. Tüm kriterlerin kümülatif olarak karşılanması gerekir.
Talimat verme konusunda kapsamlı yetkiye sahip olmak çok önemlidir. Zaman, yer ve süreç ne kadar dışarıdan belirlenirse, bunun çalışma süresi olarak değerlendirilme olasılığı o kadar artar.
Bu hüküm, yolculuk boyunca iş akışına tam olarak entegre olmaları koşuluyla, yolculuk eden çalışanlar için de açıkça geçerlidir.
Hayır. Her yolculuk çalışma süresi değildir. Belirleyici faktör, dış denetimin derecesi ve çalışanların bu süre zarfında zamanlarını özgürce kullanabilme yeteneğidir.
Hayır. Çalışma süresi kanunu ve ücret kanunu ayrı konulardır. Yolculuk süresinin ücretli olup olmaması, iş sözleşmesine, toplu iş sözleşmesine veya yasal düzenlemelere bağlıdır.
Sabit bir iş yeri olmayan çalışanlar için, işveren tarafından organize edilen iş yerine gidiş-dönüş yolculuğu, çalışma süresinin başlangıcı olarak kabul edilebilir.
Çalışma Süresi Yasası kapsamındaki dinlenme süreleri, çalışma süresiyle ilgili yolculuk sona erdikten sonra başlar. Gecikmeler günlük çalışma süresini uzatabilir.

İşverenler, çalışma süresini hesaplarken kendi kontrolleri altındaki seyahat sürelerini dikkate almalı ve operasyonel süreçleri ve görev çizelgelerini buna göre gözden geçirmelidir.

Hukuk alanı

Streit im Büro-Mobile

Size yardımcı olmaktan mutluluk duyarız

Temas etmek

Hukuk büronuz TURGERLEGAL.

adres

Kurfürstendamm 195
10707 Berlin

Açılış saatleri

Pazartesi - Cuma 10:00 - 17:00

Temas etmek

tr_TR